Btrony hali sąsiedniej

„Btrony hali sąsiedniej, a poszedłszy za odgłosem napotkał czterech ludzi, przebijających drogę w górach. Byli to ludzie ze wsi, Daniel znał ich, to też wdał się w pogawędkę.
Tak, wszystko to prawda, co usłyszał, zacznie tu się parada w górach Torahuzą, niech nas Bóg uchowa! Ręką wskazali poza siebie, że i tam kopią już piwnice i murują fundamenty pod olbrzymi pałac.
Daniel pochwalił się tem, że panowie pierwej przyszli do niego, ale on sprzedać nie chciał.
A to dobry głupiec z niego, uważali robotnicy. Panowie zapłacili sporą kiesą pieniędzy za tę halę, a przecie gruntu pastewnego, tak jakby nie ubyło w górach.
— Ile więc panowie dali
Robotnicy wymienili 6umę wcale nie tak bagatelną.
No, tyle też przyda się temu, co ją otrzymał. A był to właściciel sąsiedniego folwarku, ojciec Helmera. Szczęść Boże!
Daniel powrócił do domu i myślał, snać A tak, wielki przewrót, to i co On, który się nie ugiął przed żądaniem Heleny, miałby teraz sprzedać i poniechać Torahuzę, porzucić swój mały folwarczek i wrócić bezdomny do sioła Czy mu to już Torahuzą niedość dobrą była On im i nadal pokaże! Ma on swoje plany.
Ponieważ cieśle ze wsi raz po raz obiecywali przyjść i budować, a jednak nie przychodzili, najął sobie Daniel dwuch robotników z sąsiedniego osiedla. Sam już przedtem korę obłupał i zheblował pniaki. Obaj pomocnicy uwijali się dobrze i po kilku tygodniach stanęła nowa izba z nową komorą, jakże wiekuiście dobrą i wiekuiście wystarczającą dla niego, jak czystą i białą! Dwoje drzwi i trzy okna mieli robotnicy wykonać w domu i przywieźć na ponowię zimowej. Wszystko szło według żądania. O, każda rzecz tchnęła myślą i treścią, wszystko szło składnie, na lato ocieliła się jałowica, miał więc trzy krowy. Koń A owszem, gdy będzie miał cztery krowy, pocznie myśleć o koniu, do tej pory on sam był dość dobrym koniem.“(12)